Koskoca bir ömrün en kısa ve en hazinli ifadesiyim, ben bir mezar taşıyım Karacaahmette.

Belki de bu yüzden bu kadar soğuk ve kasvetliyim bu alemde.

Kaç kişiyi yolcu ettim hatırlayamam başka alemlere, iki satır bilemedin üç satır yazılı üzerimde.

Bir isim iki tarih arası sadece, hayat sadece bundan ibaret belki de.

 

Ne acılar gördüm bu bahçede, hep bir son sözü söylememenin pişmanlıklarını yaşayan yüzlerde.

Ne riyakarlıklar gördüm insanların gözlerinde, yürekleri başka söylerken feryat figan eden sözlerinde.

Bir görseniz ne tarihler var üzerimde, bazısı bir gün yaşamış ömürler, bazıları ise senelerce.

Bazıları ise yatar toprak altında, elele tutuşmuş sevdikleriyle.

 

Ben bir mezar taşıyım Karacaahmette, son sözlerin söylendiği o yerde.

Herkes elini ayağını çektiğinde bir hüzün çöker üzerime.

Unutulmuşluğun sisi kaplar her yanı sessizce.

Bir ben kalırım bu yerde.

Bir cevap yazın

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Post comment